Wstęp
182 Pułk Piechoty, znany również jako 82 pp II rzutu mobilizacyjnego, był oddziałem piechoty Wojska Polskiego, który powstał w wyniku mobilizacji alarmowej w 1939 roku. Jego historia jest ściśle związana z dramatycznymi wydarzeniami kampanii wrześniowej, kiedy to Polska stawiła opór niemieckiej inwazji. Pomimo niewielkiego czasu na organizację, pułk odegrał ważną rolę w obronie kraju, biorąc udział w walkach na szlaku bojowym Grupy „Kobryń” oraz w bitwie pod Kockiem. W artykule przyjrzymy się bliżej formowaniu pułku, jego działaniach bojowych oraz obsadzie personalnej.
Formowanie pułku
Formowanie 182 Pułku Piechoty miało miejsce w kontekście mobilizacji alarmowej ogłoszonej 23 marca 1939 roku. Wówczas macierzysty 82 pułk piechoty został wysłany w zachodnie rejony Polski, pozostawiając w garnizonie Brześć nad Bugiem rekrutów oraz kadry niezbędne do szkolenia. Dowództwo nad pozostałościami pułku objął mjr Edward Pach, a po mobilizacji powszechnej dowództwo przejął ppłk Franciszek Targowski.
W dniach od 31 sierpnia do 3 września zorganizowano dwa bataliony piechoty w pobliżu Brześcia. Następnie jednostka przemaszerowała do okolic Kobrynia, gdzie w dniach 8 i 9 września prowadzono intensywne szkolenie oraz reorganizację pododdziałów. Dalsze dni kampanii przyniosły kolejne zmiany organizacyjne, które wiązały się z pozyskiwaniem broni i sprzętu od rozbitków oraz innych jednostek.
Działania bojowe 182 pułku piechoty
182 Pułk Piechoty wszedł do walki w obronie Kobrynia, gdzie od 12 września I batalion został skierowany do obrony przepraw przez rzekę Muchawiec. Wspierany przez II batalion, pułk odpierał ataki niemieckich jednostek pancernych. Walki te miały miejsce pomiędzy 12 a 20 września, kiedy to pułk starał się powstrzymać natarcie nieprzyjaciela.
Po trudnych dniach walki, pułk przemaszerował z rejonu nad Muchawcem do Nowosiółek, a następnie do miejscowości Borzowa i Ratno. W trakcie marszu jednostka była narażona na ataki lotnictwa sowieckiego oraz potyczki z bandami komunistycznymi i nacjonalistami ukraińskimi. Ostatecznie, 27 września pułk przeprawił się przez rzekę Bug i zajął obronę na zachodnim brzegu rzeki.
Walki o Kobryń
Walki o Kobryń były jednymi z kluczowych starć dla 182 Pułku Piechoty. Bataliony musiały zmagać się z przewagą liczebną i techniczną niemieckiego XIX Korpusu Armijnego. Mimo trudnych warunków, żołnierze wykazali się determinacją i odwagą, co pozwoliło na chwilowe powstrzymanie nieprzyjacielskiego natarcia.
Bitwa pod Kockiem
Następnie pułk brał udział w bitwie pod Kockiem. W obliczu zagrożenia ze strony niemieckiej armii, dowództwo zdecydowało o przeprowadzeniu natarcia na Wolę Gułowską. Mimo początkowych sukcesów, oddziały napotkały silny opór ze strony nieprzyjaciela. Po intensywnych walkach i wyczerpaniu amunicji, pułk musiał podjąć decyzję o dalszych działaniach.
Ostatecznie, po intensywnych starciach i osaczeniu przez przeciwnika, część żołnierzy zdecydowała się na kapitulację. Mimo to pamięć o bohaterstwie żołnierzy 182 Pułku Piechoty przetrwała jako przykład odwagi i determinacji w obliczu trudnych okoliczności.
Obsada personalna 182 pp
W skład dowództwa 182 Pułku Piechoty weszli doświadczeni oficerowie. Dowódcą pułku był ppłk Franciszek Mieczysław Targowski, wspierany przez kpt. Bolesława Baranieckiego jako I adiutanta oraz por. rez. Wacław Kruk–Rutkowskiego jako II adiutanta.
I batalionem dowodził mjr Tadeusz Bandoła, a II batalionem kpt. Roman Samoszuk. Do pułku dołączono również III batalion utworzony z marynarzy Flotylli Pińskiej, co wzbogaciło skład jednostki o nowe umiejętności oraz doświadczenie.
W obliczu trudnych warunków bojowych żołnierze wykazywali się nie tylko umiejętnościami wojskowymi, ale także odwagą oraz determinacją do walki za ojczyznę.
Zakończenie
Historia 182 Pułku Piechoty ukazuje dramatyzm wydarzeń kampanii wrześniowej oraz heroizm żołnierzy walczących w obronie Polski. Pomimo krótkiego czasu działalności i ogromnych trudności, jakie napotkały jednostki podczas walk z przeważającym przeciwnikiem, ich działania pozostają przykładem niezłomności i odwagi w obliczu zagrożenia narodowego. Pamięć o bohaterach tego pułku jest częścią szerszej narracji o obronie Polski podczas II wojny światowej i stanowi ważny element polskiej historii wojskowości.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).