Tyrrell P34 – Sześciokołowiec w Świecie Formuły 1
Tyrrell P34, znany również jako „sześciokołowiec”, to jeden z najbardziej ikonicznych samochodów wyścigowych w historii Formuły 1. Zaprojektowany przez Dereka Gardnera, model ten zadebiutował w sezonie 1976 i był innowacyjnym podejściem do wyścigów, które przyciągnęło uwagę fanów i ekspertów. Wprowadzenie sześciu kół w tym modelu miało na celu poprawę aerodynamiki oraz osiągów, jednak jak się okazało, pomysł ten niósł ze sobą także pewne wyzwania. W artykule tym przyjrzymy się bliżej historii Tyrrell P34, jego osiągom w wyścigach oraz innym sześciokołowym projektom w Formule 1.
Innowacyjny Projekt i Debiut
Tyrrell P34 został zaprezentowany światu podczas Grand Prix Hiszpanii w 1976 roku. Pomysł na sześciokołowy układ wynikał z nowych przepisów regulujących konstrukcje samochodów wyścigowych, które zaczęły kłaść większy nacisk na aerodynamikę i wydajność. Z przodu samochodu znajdowały się cztery dziesięciocalowe koła, a z tyłu koła o standardowej średnicy. Celem tego rozwiązania było zmniejszenie oporu powietrza i zwiększenie prędkości pojazdu na torze.
Debiutujący samochód od razu wzbudził kontrowersje i zainteresowanie. Kierowcy Jody Scheckter oraz Patrick Depailler mieli za zadanie przetestować możliwości tej niezwykłej konstrukcji. Chociaż obaj osiągnęli dobre wyniki, opinie na temat P34 były podzielone. Depailler chwalił nowy model za jego właściwości jezdne, podczas gdy Scheckter był sceptyczny, twierdząc, że sukces nie będzie trwały ze względu na problemy z oponami Goodyear.
Osiągnięcia Tyrrell P34 w Wyścigach
Największym sukcesem Tyrrell P34 było zwycięstwo Jody’ego Schecktera podczas Grand Prix Szwecji w 1976 roku. To zwycięstwo potwierdziło, że sześciokołowy samochód ma potencjał do rywalizacji na najwyższym poziomie. Depailler ukończył ten wyścig na drugim miejscu, co dało zespołowi cenną podwójną punktację.
Mimo tych sukcesów, Tyrrell P34 borykał się z wieloma problemami technicznymi i wynikami nieprzewidywalnymi w kolejnych wyścigach. Scheckter opuścił zespół po sezonie 1976, krytykując samochód jako „kupę śmieci”. Jego odejście zmusiło zespół do poszukiwania nowego kierowcy na sezon 1977.
Rewolucja Aerodynamiczna i Model P34B
W sezonie 1977 Tyrrell P34 przeszedł modyfikacje aerodynamiczne i został oznaczony jako P34B. Nowy model był szerszy i cięższy od swojego poprzednika, a jego konstrukcja zdawała się lepiej odpowiadać wymaganiom torów wyścigowych. Ronnie Peterson zastąpił Schecktera jako główny kierowca zespołu.
Niestety, mimo obiecujących wyników Petersona i Depaillera, P34B nie odniósł takiego sukcesu jak jego poprzednik. Problemy z rozwojem małych opon przednich oraz niewystarczające właściwości zawieszenia sprawiły, że samochód nie mógł konkurować z innymi zespołami.
Sezon 1978 oznaczał koniec kariery Tyrrella P34 w Formule 1. Samochód nie wystartował w żadnym wyścigu tego sezonu, co zakończyło erę sześciokołowców w tym sporcie.
Nowe Życie Tyrrell P34
Po zakończeniu kariery w Formule 1 Tyrrell P34 znalazł nowe życie dzięki pasjonatom motoryzacji. W latach 90. firma Avon zgodziła się dostarczać specjalnie zaprojektowane dziesięciocalowe opony dla właściciela samochodu nr 6, Simona Bulla. Dzięki temu model P34 powrócił na tory wyścigowe w serii Thoroughbred Grand Prix w latach 1999-2000. Martin Stretton wygrał tę serię w roku 2000 prowadząc właśnie ten wyjątkowy pojazd.
Pojazd stał się również częstym gościem Festiwalu w Goodwood, gdzie prezentowano jego unikalny design oraz historię związana z Formułą 1.
Inne Sześciokołowe Projekty w Formule 1
Mimo że Tyrrell P34 był jedynym samochodem sześciokołowym uczestniczącym w wyścigach Grand Prix Formuły 1, inne zespoły również eksperymentowały z podobnymi rozwiązaniami. Wśród nich były Ferrari (model 312T6), March (model 2-4-0) oraz Williams (model FW08B). Każdy z tych projektów miał swoje unikalne cechy i różnił się od Tyrrella pod względem konstrukcji osi i umiejscowienia kół.
Ferrari 312T6 posiadało dwa koła z przodu oraz cztery koła z tyłu na jednej osi, natomiast March 2-4-0 oraz Williams FW08B miały dwa koła z przodu i po dwa koła na dwóch osiach z tyłu. Mimo prób żadne z tych modeli nie zdobyły takiej sławy jak Tyrrell P34.
Zakończenie
Tyrrell P34 pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych samochodów wyścigowych w historii Formuły 1. Jego innowacyjny design oraz unikalna konstrukcja sprawiły, że stał się symbolem kreatywności i odwagi inżynieryjnej lat 70-tych. Choć napotkał wiele trudności zarówno podczas swojego debiutu jak i późniejszych sezonów, jego sukcesy oraz wpływ na rozwój technologii motoryzacyjnej są niezaprzeczalne. Dzisiaj Tyrrell P34 jest wspominany jako ikona motoryzacji, która przypomina o czasach eksperymentów i nietypowych rozwiązań w sportach motorowych.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).